همراز

همراز
خط خون...

درختان را دوست می دارم

 

که به احترام تو  قیام کرده اند،

 

و آب را

 

               که مَهر مادر توست،

 

خون تو شرف را سرخگون کرده است

 

شفق آینه دار نجابتت،

 

و فلق محرابی،

 

               که تو در آن

 

                          نماز صبح شهادت گزارده ای

 

 

*

 

 

در فکر آن گودالم

 

که خون تو را مکیده است

 

هیچ گودالی چنین رفیع ندیده بودم

 

در حضیض هم می توان عزیز بود

 

 

                    از گودال بپرس!

 

 

 

*

 

 

شمشیری که بر گلوی تو آمد

 

هر چیزی و همه چیز را در کائنات

 

                   به دو پاره کرد:

 

هر چه در سوی تو، حسینی شد

 

                   و دیگر سو، یزیدی

 

اینک ماییم و سنگ ها

 

               ماییم و آب ها

 

           درختان،کوهساران،جویباران،بیشه زاران

 

که برخی یزیدی اند

 

             وگرنه حسینی اند

 

 

*

 

 

خونی که از گلوی تو تراوید

 

همه چیز و هر چیز را در کائنات، دو پاره کرد

 

                                                                  در رنگ!

 

اینک هر چیز: یا سرخ است

 

               یا حسینی نیست!

 

 

*

 

 

آه ای مرگ تو معیار!

 

مرگت چنان زندگی را به سخره گرفت

 

و آن را بی قدر کرد

 

که مردنی چنان،

 

               غبطه ی بزرگ زندگانی شد!

 

 

*

 

 

خونت

 

          با خونبهایت حقیقت

 

                    در یک طراز ایستاد

 

و عزمت، ضامن دوام جهان شد

 

          _که جهان با دروغ می پاشد

 

                      و خون تو،امضای "راستی"ست

 

 

*

 

تو را باید در راستی دید

 

و در گیاه،

 

               هنگامی که می روید

 

در آب،

 

               وقتی می نوشاند

 

در سنگ

 

                                               چون ایستادگی ست

 

در شمشیر،

 

آن زمان که می شکافد

 

و در شیر،

 

                                               که می خروشد؛

 

در شفق که گلگون است

 

در فلق که خنده خون است

 

در خواستن

 

                                       برخاستن

 

تو را باید در شقایق دید

 

          در گل بویید

 

تو را باید از خورشید خواست

 

          در سحر جست

 

               از شب شکوفاند

 

                    با بذر پاشاند

 

                         با باد پاشید

 

                               در خوشه ها چید

 

تو را باید تنها در خدا دید

 

.

*کتاب صدای سبزـ«سید علی موسوی گرمارودی»

 

 

راز بگشا        link        جمعه ۳٠ آذر ۱۳۸٦ - زهرا