باختن... - همراز

همراز
باختن...

احساس مي کنم اين روزها براي زيستنم احتياج به يک متذکر دارم

يکي که مدام توي گوش هايم زمزمه کند

                                                                   "فباي الاء ربکما تکذبان"

 و من

         من ِ کور

                     من ِ کر

                               من ِ گنگ

کور شوم

کر شوم

اگر اين همه را ببينم و انگار کنم که نمي بينم!

اين روز ها براي ديدنت نيازي به چشم هايم ندارم!

اين چشم هائي که حتي براي گريستن هم دليل مي خواهند

و هيچ حواسشان نيست دلي که منطق سرش نمي شود ،دليل به چه کارش آيد!

*

چشم هايم را مي بندم!

او هم بازي چشم بندي را دوست دارد

مثل من

            مثل کودکي هايم

                                     مثل ديوانگي هايم

چشم هايم را مي بندم!

دستانم را براي يافتنش حرکت مي دهم

هنوز هم از اينکه ناگهان زير پاهايم خالي شود مي ترسم انگار!

سر انگشتانم به دنبال چيزي که در درونم صدايش را مي شنوم مي گردند

صداي تپش قلبم چه شنيدنيست 

                                            وقتي سکوت درونم را فرياد مي زند

*

همه اطرافم را براي پيدا کردنت لمس مي کنم

و چه خواستني مي شود اين احساس که يکهو يادم مي آيد که تو براي شيطنتم لبخند مي زني!

صداي خنده هاي تو!!!

تو مرا مي بيني و من براي ديدنت بازي چشم بندي را انتخاب کرده ام

و تو

        "بصير"

که همه جا دنبال اين روح بي قرار هستي

و مي شنوم انگار:

                               " ان الله بصير بالعباد"

و من هنوز هم کور به آنچه تو در درونم بينائي!

ولي هنوز هم بازي را ادامه مي دهم

                                                   انگار همه چيز توئي ولي هنوز نيافتمت!

کاش...!!!

*

مي داني حالا وقت چيست؟!

وقت آن رسيده که تو بازي را تمام کني

                                                    مي دانم باز هم من باختم

ولي اين باختن ارزش آن را دارد که تو چشم بند را از روي چشم هايم برداري و مرا در آغوشت جاي دهي!

چه مزه اي مي دهد وقتي نتوانستم پيدايت کنم

                                                                 تو مرا پيدا کني

چه مزه اي مي دهد باختن!

بيا

بازي را تمام کن...!

راز بگشا        link        جمعه ٥ بهمن ۱۳۸٦ - زهرا