باختن...

احساس مي کنم اين روزها براي زيستنم احتياج به يک متذکر دارم

يکي که مدام توي گوش هايم زمزمه کند

                                                                   "فباي الاء ربکما تکذبان"

 و من

         من ِ کور

                     من ِ کر

                               من ِ گنگ

کور شوم

کر شوم

اگر اين همه را ببينم و انگار کنم که نمي بينم!

اين روز ها براي ديدنت نيازي به چشم هايم ندارم!

اين چشم هائي که حتي براي گريستن هم دليل مي خواهند

و هيچ حواسشان نيست دلي که منطق سرش نمي شود ،دليل به چه کارش آيد!

*

چشم هايم را مي بندم!

او هم بازي چشم بندي را دوست دارد

مثل من

            مثل کودکي هايم

                                     مثل ديوانگي هايم

چشم هايم را مي بندم!

دستانم را براي يافتنش حرکت مي دهم

هنوز هم از اينکه ناگهان زير پاهايم خالي شود مي ترسم انگار!

سر انگشتانم به دنبال چيزي که در درونم صدايش را مي شنوم مي گردند

صداي تپش قلبم چه شنيدنيست 

                                            وقتي سکوت درونم را فرياد مي زند

*

همه اطرافم را براي پيدا کردنت لمس مي کنم

و چه خواستني مي شود اين احساس که يکهو يادم مي آيد که تو براي شيطنتم لبخند مي زني!

صداي خنده هاي تو!!!

تو مرا مي بيني و من براي ديدنت بازي چشم بندي را انتخاب کرده ام

وتو

        "بصير"

که همه جا دنبال اين روح بي قرار هستي

و مي شنوم انگار:

                               " ان الله بصير بالعباد"

و من هنوز هم کور به آنچه تو در درونم بينائي!

ولي هنوز هم بازي را ادامه مي دهم

                                                   انگار همه چيز توئي ولي هنوز نيافتمت!

کاش...!!!

*

مي داني حالا وقت چيست؟!

وقت آن رسيده که تو بازي را تمام کني

                                                    مي دانم باز هم من باختم

ولي اين باختن ارزش آن را دارد که تو چشم بند را از روي چشم هايم برداري و مرا در آغوشت جاي دهي!

چه مزه اي مي دهد وقتي نتوانستم پيدايت کنم

                                                                 تو مرا پيدا کني

چه مزه اي مي دهد باختن!

بيا

بازي را تمام کن...!

/ 8 نظر / 8 بازدید
آفتاب ترين

این بازی رو خیلی وقته بلدم! من مشغول به کاری غیر از تو، مشغولم و البته متوجه نگاهت نیز هستم! اما طوری رفتار می کنم که انگارنه انگار! کی این بازی احمقانه رو تموم می کنم؟ کی شروعش کردم؟! هستی و حواست هم به من هست. نیستم ولی حواسم هست! نام مرا حاضر نمی زنی نه؟! که دوباره غیبم زده و نیستم! لابد باز می خندی و من... من این بار شرمم می شود! سبز که می شوی سرخ می شوم! میدانی که هنوز می خواهم سر پا بمانم با این که می دانم نمی شود چشم در چشم تو دوخت و سر پا ایستاد... همین طور می گذره و من مشغولم... مشغول بازی... از برخورد با تو ام پرهیز می کنم... یک قطره آب... روی اسباب بازی ها... انگشت می زنم و می چشم شوره .. ش و ر... نقش این بازی گردان کی تمام می شود؟

ياسين

به وقتی برا خودم نوشتم. ای خدا تو چقدر لطيفی که هم تو خلوت کنکور می شه پيدات کرد هم تو شلوغيه دانشگاه!

چشم انتظار

سلام زهرا جونم چقدر زيبا بازی می کنی دختر... من هم بازی...؟

مي داني حالا وقت چيست؟! وقت آن رسيده که تو بازي را تمام کني مي دانم باز هم من باختم ولي اين باختن ارزش آن را دارد که تو چشم بند را از روي چشم هايم برداري و مرا در آغوشت جاي دهي! چه مزه اي مي دهد وقتي نتوانستم پيدايت کنم تو مرا پيدا کني

چشم انتظار

اين بدون نام ه منم می آیی... منم به روزم اما نه به اين زيبايی پيشم بيا.

دل شدگان

و اين بازی روزی به اتمام خواهد رسيد و تنهای بازنده ی آن .. منم .. هرگز ! دگر گوشهايم بانگ اصرافيل را هم نخواهند شنيد که تا ابد ... خوابم ... هر چه می خواهيد فرياد کنيد که اين خواب ! نه آن خوابی باشد که با فرياد و ... شکسته شود ......

مريم

با من بودی؟! يخده دندون رو اون جيگرت بذار ميام.... ۲۲ تا بخوابيم پاشيم... اومدم

مسعود

کاش...!!!